بانوی اردی بهشت

دیشب بعد از مدتها نشستم پای برنامه بفرمایید شام ....بماند که چه قدر از دست این برنامه شون حرص خوردم ...میدونی دیگه احساس میکنم خیلی دارن پاشون رو از گلیمشون فراتر می برن ....یکی از چیزایی قابل توجهی که به وفور توی این برنامه دیدم ..احساس تنفر ایرانی های مقیم خارج از کشور از همدیگه است که واقعا جای تاسف داره  این نکته رو نه تنها در این برنامه که حتی از دوستام که ساکن اروپا هستن هم شنیدم که اصلا نمیشه به ایرانی ها اعتماد کنی و کلا موجودات نامردی هستن ....حالا دیشب توی این برنامه هم این خانوم نرگس همین نکته رو عنوان میکرد منتها با کلی هم افاده زیادی ....میگفت من از شهر دوسلدورف خوشم میاد شهر با کلاسیه ( با لهجه غلیظ انگلیسی بخونید لطفن) اما من اصلا دوست ندارم با ایرانی ها ارتباط داشته باشم و اصلا هم ارتباط ندارم ....یا سر میز شام همون سوال کلیشه ایی مزخرف رو باز کرد که به نظرتون اینجا بهتره برای پیشرفت و زندگی یا ایران در حال فعلی ؟

میدونی نمی خوام چشمم رو به روی واقعیت ببندم و خودم هم شدیدا اعتقاد دارم که اینده ایی در حال حاضر برای ماها متصور نیست با این اوضاع اما همش هم نشستن و نالیدن که چاره ایی نداره ....اما اینکه یکی که تو ناز و نعمت تمرگیده و با افاده و اخ و توف بیاد و بگه من عمرا به ایران برگردم و ایران فلان و بیسار و هی این شرایط رو بکنه چماق و توسر مردم بیچاره ایی بکنه که دستشون از همه جا کوتاهه بخدا با شرف و وجدان جور نیست ...من یکی که تصمیم گرفتم دیگه این برنامه چرند رو اصلا نگاه نکنم ...چون هیچ اموزشی نداره که هیچ همش هم غذاهای تکراری و رفتارهای تکراری و در اخر هم بحثهای این چنینی که واقعا رو اعصاب میرن ....